نوشته های ارمین

برا ی تو می نو یسم که هرگز گنا هت را نمی توانم ببخشایم نمی دانم چه می گو یم بگو برای تو اهمیتی ندارد که بدانی تو بها نه ی تلخی هستی بر گونه های هر لبخند تا بسوزد ودم برنیاورد.شاید باز هم تحملت کنم چون تو یک تحمیل برسم من از روزگار هستی اما این دلیل را همیشگی ندان بلکه باور کن که در اخر دوستی ما به تلخ تر از خودت مبتلا خواهی شد.تمام احساساتم را به بازی گرفتی انقدر دروغ که باور کردم اما مشت بسته ات که باز شد فهمیدم که ارزش دوست داشتن را نداری .ننگین ترین لحظه ی زندگیم اشنایی با تو بود.من خیلی چیزهارا نمیدانم ونمیخواهم بدانم چون تو بهانه ای شدی تا بدانم راه زندگی خیلی ناامن است.اشنایی های خیابانی بوی صداقت نمی دهد وازدواج های این چنینی سرگردانی در مرداب است.حسی که به تو دارم  حس غروبی است به سیاهی دل شبهای ابری .حس قاصدکی است سوار بر طوفان.حس موجی است که سربه صخره می کوبد.حس یک نگاه خسته به امتدادی بی پایان.حس قایق نشسته ای که قایقش شکسته وبالاخره نفرتی که عمق دارد.اعتراف می کنم جدایی ما به سودهردونفرمان بود اما اشناییمان تنها به زیان من تمام شد. تو ما ننده نسیم صبا نرم واهسته ونوازشگرانه از مقا بل چشم وگوشم گذ شتی وبر قلبم نشستی اما مثل طوفان  سهمنا ک وویرانگرترکم کردی. تو بجای من هم تصمیم گرفتی .خود خوا ها نه. غیر عادلا نه وظا لمانه کاش دراینده اوکه برجایم نشسته همین کاررا بکند که تو امروز بامن کردی.انسان دلش ازسنگ نیست تازه سنگ هم باشد از ناملایمات میشکند. برو که از اندیشیدن به تو غمگین می شوم وبرعمر تلف کرده حسرت می خورم شاید اگر روزی پشیمان بشوی خدا از گناهانت بگذرد اما مردم تورا نخواهند بخشید.توسزاوار همان کیفری هستی که برای تمام کسانی که حریم حرمت دلهایشان را شکسته ای لذت بخش ترین لحظه هاست. من نسبت به گذشته نسبت به دوران قبل از اشناییمان چیزی را از دست نداده ام نه تنها از دست نداده ام  بلکه کوله باری از تجربه به تجربه های اندکم افزوده شده.اگر هم از نوشته هایم رنجیده باشی ناراحت نمی شوم چون میخواهم چیزی راکه با تمام وجود حس کرده ام تو بخوانی.برای من نگران نباش  من همیشه می خندم به اب به اینه به افتاب به دریا به کوه به جنگل تا زندگی کنم.

وقتی کسی رو دوست داری، حاضری جون فداش کنی
حاضری دنیا رو بدی، فقط یه بار نیگاش کنی
به خاطرش داد بزنی، به خاطرش دروغ بگی
رو همه چی خط بکشی، حتی رو برگ زندگی
قید تموم دنیا رو به خاطر اون می زنی
خیلی چیزارو می شکنی، تا دل اونو نشکنی
حاضری حرف قانونو، ساده بذاری زیر پات
به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب با وفات
وقتی بشینه به دلت، از همه دنیا می گذری
تولد دوبارته، اسمشو وقتی می بری
حاضری هر جا که بری به خاطرش گریه کنی
بگی که محتاجشی و به شونه هاش تکیه کنی
وقتی کسی تو قلبته، یه چیز قیمتی داری
دیگه به چشمت نمیاد، اگر که ثروتی داری
حاضری هر چی بشنوی، حتی اگه سرزنشه
به خاطر اون کسی که خیلی برات باارزشه
حاضری هر روز سر اون با آدما دعوا کنی
غرور تو بشکنی و باز خودتو رسوا کن
حاضری هر کی جز اونو ساده فراموش بکنی
پشت سرت هی چی می گن چیزی نگی، گوش بکنی
حاضری که بگذری از مقررات و دین و درس
وقتی کسی رو دوست داری، معنی نمیده دیگه ترس
وقتی کسی رو دوست داری صاحب کلی ثروتی
نذار از دستت بره، این گنجه خیلی قیمتی

"تقدیم به عزیرترینم"

             سرزمین وداع را می سوزاند

کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی

      هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی

      هنوز همه لبخند هایت را به او نگفته بودی

     هنوز همه لبخند های خود را به او نشان نداده بودی

همیشه اینگونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای

                   زود از دنیای تو میرود

           امشب تموم گذشته ام را ورق زدم :

پر از لحظه های سیاه . لحظه های داغ و پر التهاب بی قراری . دلتنگی

افسرده . خاموشی . سکوت . اشک . سوختن ....... چیزی نیافتم

    دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم

    کاش میشد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد

         نفرین به بودن وقتی با درد همراه است.

من از قصه زندگیم نمی ترسم من از بی تو بودن وبه یاد تو زیستن

         و تنها از خاطرات گذشته تغذیه کردن می ترسم .

زندگیم در اوج جوانی بین شب وروزهایی است که باید بهترین

  سال های زندگیم باشد چنان به هم گره خورده است

            که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .

            ای کاش میتونستم از دستت فرار کنم

به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میداد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا

            دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است

دست تو سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی میکند

تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز به دنیا میاد

          دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم

          و با وجود و تمام اشک هایم بگویم

دیگه چی بگم؟ چه جوری بگم؟ به چه زبونی بگم ها به چه زبونی؟؟؟؟؟؟؟؟ خدایا دیگه بهتر از این بلد نیستم یادم ندادن جور دیگه باهات حرف بزنم................

امشب باران به ميهماني چشمانم آمده ...
خسته ام خسته از همه کس و همه چيز حتي از نفس کشيدن...
امروز عقربه هاي ساعت حادثه را برايم به تصوير کشيدند ...
اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگي را با آه سردي مي نوازم

دیگه واقعا بریدم بسه خدایا بسه

یه مهربون لب دریا

مثله رویا وای چه زیبا

یه مهربون پاک معصوم وای چه آرم

انگاری همین حالا آمده دنیا

یه تولد لـب ساحل

یه تبسم از ته دل

یه آدم دیگه نیست تنهایه تنها

یه مهربون که با گریهاش نوشته

همه مهربون های گمشده پیدا بشن دنیا بهشته